2024 ümitli yaylası ekspedisyonu günlüğüm-2

3 Eylül 2024

Sabah saat 10 civarı. Dün genel olarak toplantı ve eğitimler için ayrıldı. Akşam 6 civarında da mağaraya gittik. Mağaranın adı önceden de bahsettiğim üzerine devedeliiği. Normalde yarım kalan döşemesini tamamlama planımız vardı. Ekibimiz-ben, Melikşah, Bülent Genç, Talha,.... Sırasıyla Bülent Genç, ..., Melikşah, ben, Talha girdik. Mağaranın ilk girişinde çok gerildim. Sanırsam son zamanlarda panik atağım tutuyor, ki bu ciddili bir düşünce. Mağaranın ennenen kötü özelliği yukarıdan ya da girişten birisi taş düşürürse çok fazla istasyonu etkiliyor oluşu. Bundan dolayı adımlarımıza çok dikkat etmemiz gerekiyordu.

burada mağarayı hatırladığım kadarıyla çizmişim, görsel eklerim

Devam etmeme kararını Bülent Genç verdi ve orada oturup Amerikan askeri yemekleri yedik. Mükemmel dolgulu bisküvileri ve şekerleri var. Ancak makarnası yediğim en kötü şeyde ilk 3'e girerdi. Biraz daha burda durduktan sonra çıkışa başladık. Gerçekten soğuk ve ıslak bir mağaraydı. Her şey burada başladı. Melikşah çıktı ben devam ettim. Ben de birkaç istasyon sonra (haritada çarpıladım) Melikşah'ın birileri ile konuştuğunu duydum. O an anlayamadım. Mağara ağzı ziyareti falan sandım. Ancak kamptan 20 dakika kadar uzaktaydık. Ve Melikşah bağırdı

-BÜLENT ACİL ÇIKSIN!!!!

Ben de arada ses bağlantısını sağladığım için aşağı ilettim. Çok soru işareti içinde çıktım ve Bülent de arkamdaydı.

Artık Mevlüt ve yanındakilerinin donuk bakışlarını görebiliyordum. İşte o an çook felaketti çünkü içimden kesin birisinin başına bir şey geldi diye düşündüm. Soruyorum, cevap yok. Hiçbir şey yok. Mevlüt ve Bülent'ler gitti. Biz de Melikşah'la kalan 2 kişiyi bekleyip koşaradım kampa döndük. Ateş başına geldiğimizde Yusuf abi iyi haberleri verdi. (buradaki olay muğla-kanyon olayı)

Geldiğimizde erişteden çorba yapılmıştı yanına da mercimek. Bağırsak durumum bok gibi olduğu için( bunu yazarken bir erkek sevgilisini sırtına almış gülüşüyor. çook uzakta yürüyor) mercimek ve bakladan bir süre uzak duracağım. Gece ateşbaşında güzel sohbetten sonra kampı toplayıp ateşi söndürüp uyumaya dağıldık. Ben ise dağın tepesine günlük yazmaya geldim. Burada birkaç tane otistik karakter var. Arılar hayat s*k*c*.

Bugün diğer iki güne göre daha sıcak ve güneşli. Ancak yaylada ne zaman havanın bozacağını bilemezsin. Ekspedisyon yemekleri artık benim için cansıkıcı olmaya başladı çünkü midesi hassas bir insana dönüşüyorum. Sigaram bittiği için tütün sarmaya başladım. Bir hışımla çıktığım bu tepeye tütün içip günlük tutmak için gelsem de tütün için çakmağı mal gibi unuttum. Bana Azra yıldız stickeri verip alnıma yapıştırdı. 4-5 saattir alnımda kalan bu çıkartma o kadar güçlüydü ki kaşlarımı yukarı kaldırınca botoks bantları gibi hareket etmekte, tenime o kadar iyi tutunmuştu ki mağara ağzında çıkarttığımda alnımda bir kare kırmızılık bırakmıştı.