✉ gevende.firuze@hotmail

spor yapmadım tonbalıklı ekmek yedim

1 kere 31

kitap: metin çulhaoğlu gençlerle başbaşa sosyalizm

06.12.24

Günlük tutmanın kendini izlemek adına iyi bir alışkanlık olduğunu düşünüyorum. Bunu hem internetten okuduğum kaynaklarda hem de küçükken bizzat deneyimlediğim anlardan biliyordum. O renkli günlükleri okuduktan sonra sanki niye böyle düşünüyor olduğumu merak etmiştim. Bende merak oluşturan her şey ateşleyici bir fikir haline gelebiliyor.

Küçükken günlüğümde bahsettiğim kişilerin ufak bir portresini çizip bazen onlara yakıştırdığım yüz ifadelerini çizerdim. Aslında gerçekte sahip olmadıkları kusurları varmış gibi. Koca sivilceler. Devasa burunlar. Genellikle kime güvenip güvenmediğimi yazardım. Bu Özge ve ona hiç güvenmiyorum bana sinsi geliyor gibi bilgiler de içerirdi. Genellikle notlarım hakkında edindiğim endişe kağıtlara yansırdı. Sınavdan yüz almalıyım. Peki ben kaç aldım gibi gibi. Hedefimin ne kadar altında ve ne kadar üstünde olduğumu artı ve eksi puanlarla yazardım. O yaşlarda bir kızın eğlenmek yerine bu kadar derse takıntılı olması çok garip gelirdi günlüğümü okuduğumda. Sanki derslerden öğrenmek istediklerimden çok almak istediğim puanları dile getiriyordum.

Bu günlüğü tabiki de bu şekilde tutmayı düşünmüyorum. Ancak bazen nostalji olsun diye ekleyebilirim. Eskiden yüzlere sivilce çizip shaming yapmaktan ibaret olan mizacım (9) bugün çok daha gelişti bence ya. İnsanları hayallerimde olsa bile dış görünüşe göre yargılamak istemiyorum bu kirli geliyor.

Günlüğümde birileriyle konuşur gibi yazmak bana daha iyi gelirdi. Bu çok garip. Sanki bir hayali arkadaşım varmış gibi. Ama olmadığını biliyorum. Kendimi bu konuda endişenlendirmeme gerek yok.

Sanırım artık kendimle arkadaş olmaya çalışmak daha önemli. Biraz yürüyüş yapıp yazmaya geri döneceğim. Ablama ilaç almam gerekmiş.

Sanırım ablama ilaç dışında birçok şey lazım mesela akıl ve bilim gibi. Geri zekalılığa dair bir ilaç var mı emin değilim tabi.

Argoda "gevende",

sözünü sohbetini bilmeyen, patavatsız, her işe karışan veya gereksiz konuşan kişi anlamında kullanılır. Ayrıca halk ağzında çalgıcı, düğün çalgıcısı (Kürtçe govend kökenli) anlamına da gelir. Malatya yöresinde daha çok patavatsız kişiler için kullanılan bir ifadedir.