KabullenişYılı (Yılbaşı)

Kendimi bu yıl daha fazla tanıma fırsatım oldu. Bir süredir evdeyim (2-3 yıl kadar) evde olduğum zamanlarda bir aydınlanma yaşamadım tabikide. 2025i İki ay kadar yaşamış olabilirim (evde olmadığım sürelerce) size bu iki ayımı anlatacağım.

İlk hafta, işe girdim/çıktım, pek çalışmayı beceremiyorum hemen sıkılıyorum (Tembel olduğumu öğrendim).

İkinci hafta, imaro tutuklandı tutkulu bir dönemdi (Yaptığım her şeyin benimle ilgili, hiçkimsenin benimle ilgili olmadığını kabul ettim).

Üçüncü hafta, senenin bombastik arkadaşları ile defile için keçe yaptık. Baya keçe ya yünlü sabunlu falan. (Hayatıma her yeni giren biri, birisini götürüyor. Sanırım dünya böyle çalışıyor, bir şey vermeden bir şey almak mümkün değil.)

İlk ayın sonu, ailemi tanıdım. (Ailenin kim olduğu senin kim olacağını belirliyor (Onların da kim olduğunu ailesinin kim olduğu belirliyor (Bir paranteze daha gerek yok konuyu anladınız)) burada parantezi benim kırmam gerektiğini ama benim o gücüm olmadığını öğrendim).

İkinci ayın başı, bu hafta sadece yattım. )Kendime zaman ayırdım, hiç ayık gezmedim, sadece durdum.(

Altıncı hafta biraz renkliydi arkadaşlarım geldi, ben onlara gittim. Şehir dışından misafirlerimiz geldi, izmir gullümü yaptık… Enerjiye inanan biriyim aktif olmak, doğru frekanslarda konuşmak bile hayatınızı şekillendiren bir şey. (bilgilerimizi tazeleyelim)

İkinci ayın üçüncü haftası, kabullenme ile geçti. Kaygılı, depresif, yetersiz (Bir şeye yetmekle ilgili bir kaygım sadece iş yaparken ortaya çıkıyor. Ben çalışmayı sevmiyorum (Bir noktaya kadar mesleğinde yetersizlik hissi (Geçiciyse) sizi geliştirebilir tabi)), biri olduğumu kabul ettim. İnsanlarla nasıl konuşacağımı bilmediğimi, zaten kendimi anlatmak için çok da çabalamadığımı kabul ettim. (İlişkilenme biçimimin, birilerinin, birirlerini aldatmasına yardımcı olmak üzerine kurulu olduğunu kabul ettim).

Ve yılın (the) haftası, algının kapıları (Buna algının sınırları demiştim benim için bu daha iyi). Algınız bir kere açıldıktan sonra onu geri kapatmak mümkün değil sanırım. (İlk gün, sadece etrafı izledim (Herkesin kendi küçük dertlerine bu kadar tutkulu sarılışına çok şaşırdım) benimde onlardan biri olduğumu anlamam uzun sürdü. İkinci gün, sadece tens oynadığım ve rakette doğru tutuşumu (2018 den beri oynadığımı varsayarsak biraz uzun sürmüş olabilir) bulduğum bir gündü. Üçüncü Gün, şehirde bir yolculuk (İlk gün hissettiğim (Artık herkesi hissetmek istediğim bir gündü) şeyin içerisinde buludum kendimi). Ev-Park(Büyük-Küçük-Aşık)-Yolculuk. Dördüncü gün sadece tenis oynadım (yeni tenis arkadaşlarım oldu, onların nasıl hissettiğini merak etmedim sadece eski arkadaşlarımı merak ediyorum sanırım). Beşinci gün fena hastalıklar geçirdim (bu yazıdaki bir günde iyileştim (Bu yazı zaman algımı bozdu, tıpkı son haftam gibi)). Altıncı gün, yeni şeylerle tanıştım yada zaten bildiğim şeyleri tek başıma yapmaktan zevk almak da olabilir (parantezsiz). Yılın ve haftanın son günü, arkadaşımın kedisine bakarak geçiriyorum (kedi gibi oldum, yaşıyorum). Yeni yıla girdiğimizi kedinin havayi fişeklerinden ürkmesi ile anladım. (uzun bir parantez oldu galiba))